Maar er zijn natuurlijk altijd lichtpunten te vermelden die op het eerste zicht niet onmiddellijk te zien zijn:

• Mits winst volgende week slagen onze reserven erin om van elke ploeg in de reeks te winnen; een teken dat we - eens min of meer compleet - iedereen aankunnen. De manier waarop we de laatste weken op Hoevenen, Boechout en thuis tegen Rijko en ASKC het laken naar ons toe trokken, getuigt van mentale sterkte, want het is net als er niets op het spel staat, dat berusting vaak in een groep sluipt.
• Daarnaast bleef ook de trainingsaanwezigheid hoog, een gegeven waar het in het verleden vaak misliep. Dat we over vele jonge elementen beschikken,zal daar ook wel niet vreemd aan zijn natuurlijk.
• Tenslotte zagen we ook regelmatig junioren meedraaien en zij deden dat steeds op een bevredigende manier. De toekomst van Catba oogt nog steeds mooi.

Wat kunnen we nog kwijt over de voorlaatste wedstrijd van het zaalseizoen?Na de verrassend vlotte zege tegen Voorwaarts B rond woensdagnacht, tankten we - ondanks het onfortuinlijke uitvallen van Kim - een grote dosis(zelf)vertrouwen. ASKC reserven speelden ons vooral in de tweede helft van de heenmatch compleet weg, dus revanchegevoelens waren ons niet vreemd.Gelukkig zat er ditmaal wel volk in de tribunes en was de sfeer ook aanwezig.We konden vandaag een beroep doen op:A: Yannick Gino Evy SaraV: Joris Kris Irith PriscillaPriscilla is btw een juniordame die bereid was om haar zondagmiddag in groene tenue door te brengen. Waarvoor onze (eeuwige :) ) dank. Al was het maar omdat zo het aantal blondjes binnen de ploeg op een aanvaardbaar hoog niveau bleef nadat vorige Michelle nog met ons meespeelde (waarvoor eveneens onze dank natuurlijk).Ook ASKC startte in hun sterkste opstelling, dus het beloofde erop of eronder te worden. Gelukkig voor ons zat het er boenk op: in het beginhadden we nog een studieronde nodig, maar eens het scheel van de mand, was er geen houden aan. We konden ons zelfs de luxe permitteren om een strafworpje onbenut te laten. Vooral verdedigend sloot de ploeg zich de eerste helft als een bus en was het reboundoverwicht overdonderend. Bij wijlen indrukwekkend en uiterst frustrerend voor de tegenpartij. En als dan nog af en toe de muziek kon weerklinken na doelpunten aan Catbaiaanse zijde, gingen we met een riante voorsprong de rust in.Na de rust gingen we gewoon op ons elan door en werd ASKC van het terrein geveegd. Prettige vaststelling daarbij was dat de afwerkers van dienst deze keer nog eens gewijzigd waren: na de torenhoge frustraties van tegen Boechout, gooiden in het ene vak Yannick met scherp en in het andere vak kwam Joris boven water. Daar waar Kris de afgelopen weken de korf wist hangen, waren de rollen nu - eindelijk :) - omgekeerd. Wat heet omgekeerd natuurlijk: onzen toekomstige papa schoot er toch ook weer een 3tal in. Tel daarbij de korven van de overige spelers en je komt tot een ruime eindstand van 16-7. Merkwaardige vaststelling: Joris kreeg bijna 50% van de goalentegen, maar maakte er bijna zoveel als heel ASKC samen aan net geen 50%.Al blijft korfbal natuurlijk een teamsport en dit team kan in de veldcompetitie nog serieus van zich laten spreken: voorlopig alleen eerstemet een straat voorsprong op de tweede, moet de veldfinale voor (zowel Aals) B de ambitie zijn.Hopelijk denken mijn medematen hier ook zo over en blijft er nog wat ambitie en honger over voor de periode maart-april-mei :)Maar nu eerst nog 14 dagen aftellen